Kaïros – Tijdschrift over palliatieve cultuur #78

Een nieuwe Kaïros, die in het teken staat van palliatieve cultuur

De term “palliatieve zorg” is tegenwoordig ingeburgerd, maar bijna niemand kan hem duidelijk definiëren.
Voor een niet te verwaarlozen deel van het publiek wordt “palliatieve zorg krijgen” gelijkgesteld aan “terminaal zijn” en voor een nog grotere meerderheid wordt dat proces gereduceerd tot een medische benadering. Misvattingen, vage ideeën, veronderstellingen of onwaarheden overschaduwen vaak de rijke en complexe realiteit van dit essentiële onderdeel van care: de zorgzaamheid die ons allemaal motiveert.

Met deze vernieuwde formule van Kaïros willen we onduidelijkheden wegnemen, kennis bevorderen en een groter publiek bereiken voor een thema dat nog te vaak taboe is. We willen een visie belichten die niet langer verwijst naar palliatieve zorg, maar naar palliatieve cultuur. Dat betekent dat we een holistische aanpak voorstaan die voorrang geeft aan de zin van zorg, de levenskwaliteit van de betrokkenen, hun waarden en de ervaringen van de naasten, zodat iedereen, ongeacht hun situatie, de laatste levensfase zo comfortabel mogelijk kan beleven.

Wat te verwachten

In de schijnwerpers:

  • De palliatieve zorg voor kinderen in België: scoort ‘redelijk’
  • Belang van rituelen om zijn te geven aan verlies
  • Opleideing van verpleegkundigen: je inleven voor en beter begrip

Ontcijfering:

  • Palliatieve cultuur verspreiden … Een uitdaging van onschatbare waarde voor mensgerichte zorg

Verankering:

  • Topaz, een plek waar mensen in palliatieve zorg even tot rust komen
  • Liaisonmedewerker. Palliatieve thuiszorg wordt in het ziekenhuis voordbereid
  • Als de dood om de hoek wacht, staan de medewerkers van Diogenes je bij

Tools:

  • Tools om praktijken te verbeteren

Getuigenissen via kunst:

  • Een andere kijk op palliatieve cultuur