De hervorming van het stelsel van werkloosheidsuitkeringen is op 1 januari dit jaar ingegaan. De duur van de werkloosheidsuitkeringen wordt beperkt tot maximaal twee jaar, met uitzonderingen voor bepaalde groepen.

Als professional in de welzijns- en gezondheidssector kom je waarschijnlijk in contact met dergelijke uitkeringsgerechtigden die hun zorgen delen en antwoorden zoeken op hun vragen. Om je te helpen hen naar de juiste hulp te verwijzen, hebben de ondersteuningsteams van de vijf zorgzones van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest een inventaris opgesteld van de hulpbronnen op hun grondgebied.

Mensen die uitgesloten zijn van het recht op werkloosheid (volgens een schatting van Actiris ongeveer 42.000 in Brussel tegen juli 2027) kunnen bij het OCMW terecht om een officiële aanvraag voor hulp in te dienen. Daarom zijn de informatie-initiatieven van de verschillende OCMW’s in die inventaris opgenomen. De teams hebben ook verschillende diensten in kaart gebracht die vragen van betrokkenen kunnen beantwoorden en/of hen kunnen helpen bij hun stappen.

Die zijn beschikbaar op de website van elke zorgzone:

• Zorgzone Zuid > hier
• Zorgzone Zuid-Oost > hier
• Zorgzone Noord > hier
• Zorgzone Noord-Oost > hier
• Zorgzone Centrum-West > hier

Bovendien wil Brusano zich ten volle inzetten voor de gezamenlijke inspanning die nodig is om de sociale noodsituatie aan te pakken die door deze hervorming is ontstaan. In combinatie met het ontbreken van een gewestregering zorgt deze hervorming voor een toenemende druk op het Brusselse welzijns- en gezondheidszorgsysteem (zowel op de openbare diensten, de verenigingssector als de zorgverleners). Dit zal ook een grote impact hebben op de bevolking.

Het gaat hier om meer mensen dan alleen degenen die van de werkloosheid zijn uitgesloten. Vele anderen, mensen die met hen samenwonen of naaste familieleden, zullen ook worden getroffen en aanzienlijke gevolgen ondervinden. Uitsluiting betekent immers niet alleen verlies van inkomen: het kan ook leiden tot een verwijdering van instellingen, tot zelfs een breuk met de hulp-, begeleidings- en zorgvoorzieningen. Op het terrein melden teams al een reëel risico op toenemende kwetsbaarheid bij kwetsbare bevolkingsgroepen, een toename van sociale ongelijkheden op gezondheidsgebied en een stijging van het aantal mensen dat geen gebruik maakt van zorg. Ook de gevolgen voor de gezondheid, met name de geestelijke gezondheid, van de betrokkenen geven aanleiding tot grote bezorgdheid. De druk op de eerstelijnsgezondheidszorg en de ambulante zorg, die nu al overbevraagd zijn, zal hierdoor nog verder toenemen.

De verenigingssector krijgt steeds meer vragen en vreest dat de situatie zal verslechteren. Ook zorgverleners worden het eerste aanspreekpunt voor de zorgen van patiënten. Velen zijn bang dat veel mensen ‘onder de radar’ zullen glippen. In deze context is het belangrijker dan ooit om solidair te zijn.

Brusano zal dan ook elke vorm van ongelijkheid die ze samen met de actoren op het terrein vaststelt aan de kaak blijven stellen. We zullen hiertoe:

• de behoeften van de bevolking en de professionals melden aan de autoriteiten;
• de overheid ter verantwoording roepen voor onvervulde behoeften of maatregelen die onaangepast lijken;
• voorstellen doen.