Skip to content

Multidisciplinair klinisch overleg

08 February 2022

Multidisciplinair overleg

Ben je een zorgverlener of socialehulpverlener die actief is in Brussel? Begeleid je iemand in een ‘complexe’ situatie, waarin somatische problemen, psychische stoornissen en/of sociaaleconomische moeilijkheden samengaan? Vind je het moeilijk om een passende follow-up rond gedeelde doelstellingen te bepalen en/of coördineren?

Dan kan je een beroep doen op multidisciplinair klinisch overleg.

Multidisciplinair klinisch overleg is een nieuw ondersteuningssysteem dat is aangepast aan de specifieke kenmerken van het Brussels Gewest.

Concreet wordt een participatief proces opgezet tussen de ondersteunde persoon, zijn naasten en zijn ondersteunend netwerk om de multidisciplinaire zorg (opnieuw) op gang te brengen. Bedoeling is onder meer het netwerk te (her)structureren om deze klinische samenwerking, waarin het project van de begeleide persoon centraal staat, te verbeteren.

 

Hoe werkt het in de praktijk?  

  • Er wordt een externe professional ingeschakeld. Hij zorgt voor de organisatie van het overleg, terwijl jouw rol en je band met betrokkene wordt behouden.
  • Die professional start met een gesprek met de betrokkene om zijn doelstellingen te achterhalen en de spelers in het netwerk rond hem te identificeren.
  • De interventie duurt zolang je dat nodig vindt.
  • Het overleg is volledig gratis voor de patiënt, ongeacht zijn statuut.
  • De deelname aan het overleg wordt gefinancierd.

Vragen? 

  • Wil je deze regeling opstarten voor iemand die je begeleidt?
  • Heb je vragen over deze regeling en over de kwaliteit van de begeleiding?
  • Wil je overlegorganisator worden?

Contacteer onze helpdesk op het nummer 02 880 29 80 – helpdesk@brusano.brussels

 

Voorbeelden van situaties die door MKO kunnen worden ondersteund:

Een man van 40 jaar oud. Hij is van buitenlandse afkomst en kwam naar België om zijn lichamelijke problemen te behandelen met een hypochondrische en psychosomatische component die moeilijk te achterhalen is. Hij is op zoek naar erkenning en (chirurgische) oplossingen voor zijn symptomen. Daarom doet hij aan ‘doktershopping’. Hij is in zijn dagelijks leven vrij geïsoleerd (zijn familie blijft in zijn land van herkomst), maar wordt omringd door een vrij dicht netwerk van zorgverleners en socialehulpverleners. Een recent ontslag uit het ziekenhuis is een gelegenheid om zijn zorg beter te structureren. 

Een vrouw van 70 kreeg de diagnose van zowel geestelijke als cognitieve gezondheidsproblemen. Ze verwaarloost haar hygiëne, en woont thuis, maar haar huurcontract loopt over een jaar af. Haar netwerk bestaat uit gezinshulp, huishoudhulpen, thuisverpleegsters, PTZ-teams enz. die allemaal geëngageerd zijn en haar al lang volgen. Het is echter moeilijk vast te stellen wie dit organiseert of wie de drijvende kracht is, waarschijnlijk ook wegens bepaald weigeringsgedrag. Er werd een vraag geuit om de therapeutische band en samenwerking met de patiënt te versterken.

Een man is diabeet, en is dakloos en heeft geen papieren. Hij slaapt en leeft op straat. Door zijn levenswijze kan hij niet met insuline worden behandeld, hoewel dat aangewezen is. De taalbarrière is een grote hindernis. Zijn sociaal netwerk is beperkt, maar hij is bekend bij verschillende mensen. De laatste hoop op regularisatie en herhuisvesting hangt af van de moeizame samenwerking met zijn ambassade. Hij weigert vaak tussenoplossingen en zegt dat hij ‘van zijn leven op straat houdt’.

Ben je een zorgverlener of socialehulpverlener die actief is in Brussel? Begeleid je iemand in een ‘complexe’ situatie, waarin somatische problemen, psychische stoornissen en/of sociaaleconomische moeilijkheden samengaan? Vind je het moeilijk om een passende follow-up rond gedeelde doelstellingen te bepalen en/of coördineren?

Dan kan je een beroep doen op multidisciplinair klinisch overleg.

Multidisciplinair klinisch overleg is een nieuw ondersteuningssysteem dat is aangepast aan de specifieke kenmerken van het Brussels Gewest.

Concreet wordt een participatief proces opgezet tussen de ondersteunde persoon, zijn naasten en zijn ondersteunend netwerk om de multidisciplinaire zorg (opnieuw) op gang te brengen. Bedoeling is onder meer het netwerk te (her)structureren om deze klinische samenwerking, waarin het project van de begeleide persoon centraal staat, te verbeteren.

 

Hoe werkt het in de praktijk?  

  • Er wordt een externe professional ingeschakeld. Hij zorgt voor de organisatie van het overleg, terwijl jouw rol en je band met betrokkene wordt behouden.
  • Die professional start met een gesprek met de betrokkene om zijn doelstellingen te achterhalen en de spelers in het netwerk rond hem te identificeren.
  • De interventie duurt zolang je dat nodig vindt.
  • Het overleg is volledig gratis voor de patiënt, ongeacht zijn statuut.
  • De deelname aan het overleg wordt gefinancierd.

Vragen? 

  • Wil je deze regeling opstarten voor iemand die je begeleidt?
  • Heb je vragen over deze regeling en over de kwaliteit van de begeleiding?
  • Wil je overlegorganisator worden?

Contacteer onze helpdesk op het nummer 02 880 29 80 – helpdesk@brusano.brussels

 

Voorbeelden van situaties die door MKO kunnen worden ondersteund:

Een man van 40 jaar oud. Hij is van buitenlandse afkomst en kwam naar België om zijn lichamelijke problemen te behandelen met een hypochondrische en psychosomatische component die moeilijk te achterhalen is. Hij is op zoek naar erkenning en (chirurgische) oplossingen voor zijn symptomen. Daarom doet hij aan ‘doktershopping’. Hij is in zijn dagelijks leven vrij geïsoleerd (zijn familie blijft in zijn land van herkomst), maar wordt omringd door een vrij dicht netwerk van zorgverleners en socialehulpverleners. Een recent ontslag uit het ziekenhuis is een gelegenheid om zijn zorg beter te structureren. 

Een vrouw van 70 kreeg de diagnose van zowel geestelijke als cognitieve gezondheidsproblemen. Ze verwaarloost haar hygiëne, en woont thuis, maar haar huurcontract loopt over een jaar af. Haar netwerk bestaat uit gezinshulp, huishoudhulpen, thuisverpleegsters, PTZ-teams enz. die allemaal geëngageerd zijn en haar al lang volgen. Het is echter moeilijk vast te stellen wie dit organiseert of wie de drijvende kracht is, waarschijnlijk ook wegens bepaald weigeringsgedrag. Er werd een vraag geuit om de therapeutische band en samenwerking met de patiënt te versterken.

Een man is diabeet, en is dakloos en heeft geen papieren. Hij slaapt en leeft op straat. Door zijn levenswijze kan hij niet met insuline worden behandeld, hoewel dat aangewezen is. De taalbarrière is een grote hindernis. Zijn sociaal netwerk is beperkt, maar hij is bekend bij verschillende mensen. De laatste hoop op regularisatie en herhuisvesting hangt af van de moeizame samenwerking met zijn ambassade. Hij weigert vaak tussenoplossingen en zegt dat hij ‘van zijn leven op straat houdt’.
Scroll To Top